تکرار مضحک تاریخ
امروز روز کودتاست. 56 سال پیش در چنین روزی، ته مانده امید مردم به حکومت مشروطه و عدالتخانه و آزادی و دموکراسی بر باد رفت.
این بار اما قرار است تاریخ روی مضحک خود را نشان دهد. اگر عصر 28 مرداد 56، کارگردان اردشیر زاهدی بود و بازیگر شعبون خان، عصر 28 مرداد 88 هر دو نقش را شعبان ها بر عهده گرفته اند.
آن روز مردم خسته و دلزده از 50 سال هرج و مرج به نام آزادی و مشروطه، ناامید از انقلابی که ثمره اش شد سلطنت رضا قزاق وسرخورده از خبرهایی که پیشرفت جهان را به اطلاعشان می رساند، کنج خانه خزیدند و گوش هایشان را گرفتند که صدای مصدق و فاطمی را نشنوند. امروز همه آن خستگی ها و دلزدگی ها و سرخوردگی ها، فریادی است بر سر دروغ گویان...
صبح دولت امید می دمد و ما تا آن روز تاریخ می خوانیم که بدانیم چرا راه مشروطه کج شد. چرا مدال دارانش بدنامی تاریخ را به جان خریدند. چرا پهلوی شد حاصل فرار از جمهوریت و چرا هنوز بعد از صد و چند سال کودتاچیان بر ما حکومت می کنند.
