شب‌زده

دور اول فیلم های مستند کاندیداهای دور دهم انتخابات ریاست جمهوری پخش شد و البته بر خلاف انتظار هیچکدام هم شاهکار نبود.

بیشتر کسانی که در دوماه اخیر به ستاد مهندس موسوی سری زده اند، فیلم مستندش را تنها راه ایجاد موج حمایت از او در جامعه و به مثابه تنها فرصت طلایی ارتباط بیشتر با مردم تلقی می کردند و اغلبشان هم از فیلم سرخورده شدند و این فرصت را بر باد رفته...قبل از پخش فیلم اما موج سبز، ایران را فراگرفت و پیروزی را نوید داد؛ با این حال بسیاری از طرفداران و هواداران میر حسین(اغلب دانشجو و جوان) از فیلم راضی نبودند.

شمقدری فیلم خوبی برای رییسش ساخته. همان دروغ ها، همان مظلوم نمایی ها، همان پروپاگاندای کارهای کوچک، همان حس صدقه دادن و همان روحیه احمدی نژادی در تمام لحظات فیلم جریان داشت. در آخر هم مفصل از مردم اشک گرفت تا بار دیگر شور حسینی او را بر صندلی بنشاند...

فیلم موسوی اما کند بود. خالی از شعارهای آوانگارد، ضرب آهنگ حماسی و پرشور، صحنه های هیجان انگیز. مهندس اینجا هم از ارزش ها صحبت کرد. از مستضعفین و از انقلاب و امام و شهدا. مراجع تقلید را نشان داد، درباره رهبری سخن گفت و غیره.

مخاطب فیلم انتخاباتی موسوی، دانشجویان و جوانان نبودند. این فیلم برای کسانی ساخته شده بود که شب قبلش با دیدن دخترک مظلوم، گریه کرده بودند. برای کسانی که در خبر ۲۰ و ۳۰، از آمدن ساختار شکن های بی اعتقاد ترسانده می شوند. برای آنان که هنوز منتظر استخوان های پاره جگرشان هستند و برای آنان که دینداری برایشان فاکتور مهمی است. فیلم مهندس موسوی علاوه بر  همه این ها، صداقت او را هم نشان داد. مردی که می خواهد رییس جمهور شود ولی نه به قیمت دادن شعارهای دروغ و وعده های تو خالی.

کسانی که این پیام را گرفتند بی شک انتخاب ۲۲ خردادشان میرحسین موسوی است.